Museumzondag Blog

Een dagje uit in de USSR

Boris Mikhailov

Mikhailov geeft het leven kleur...

20 mei 2010, door Mark Peeters

Een link naar zondagskunst...

Sommigen, kenners (mensen die hierin meteen een Boris Mikhailov -of Michailov- herkennen) zien altijd meer dan gewone stervelingen. Hier 1 doffe ellende; een wereldrijk in verval. Dat komt omdat de maker -inmiddels behorend tot de wereldtop- bekendheid geniet met zijn 'drank-maakt-meer-kapot-dan-je-lief-is-kunst'. Ik ben van dat werk niet kapot. Geef mij maar dit; rondom geluk is van de partij. 

Toen ik deze foto in 1990 te koop zag hangen in een tentoonstelling wist ik helemaal niets van de man. Ik dacht: artiest is vast hip en jong; heeft familiekiek meegenomen naar westen, ingekleurd uit verveling of uit beroemde Russische heimwee. Wat dan ook. Je weet niets en je wilt niets weten. Gewoon mooi en geschikt om van te houden en te kopen. De maker zo bleek later, is oud en draagt een snor. Dat weet ik inmiddels.

Wat dit fotowerk (zo heet deze ingekleurde foto in vakkringen) zo aantrekkelijk maakt voor Museum Zondag is natuurlijk de symboliek want die komt ook om de hoek kijken. Op een steen gaan zitten poseren op de rand van een waterval, dat is een statement. Maar misschien is dit de plek om je als stel te laten fotograferen. Nog beter.

Er is nog iets wat deze foto laat thuishoren in de collectie, namelijk de zondagse sfeer. Een verbindend werk. Nu zien we weliswaar een ingekleurde foto maar ook zien we met enige fantasie een schilderijtje van een Rus die misschien wel het liefst ter plekke zou zijn geweest om het gelukkige paar te vereeuwigen voor het nageslacht. Gewoon uit plezier. Of om een brug te slaan tussen verval en waterval.