Museumzondag Blog

Nooit gehoord van 'postmodernisme'...

Als een Francis Picabia

Meisje met hond, op spaanplaat, 50 cm x 40 cm, uit een Veluwse kringloopwinkel...

2 mei 2010, door Mark Peeters

De signatuur is niet te lezen maar het jaartal wel: 1978. De maker of maakster zal waarschijnlijk nooit gehoord hebben van Francis Picabia...

Picabia was al behoorlijk op leeftijd toen hij zich stortte in de verbeelding van vrouwelijk schoon. Hij schilderde plaatjes na uit tijdschriften; zeer onacademisch, wat onbeholpen en weinig serieus. Pas een generatie die werd geboren toen Picabia stierf (en die geen heil meer zag in een voortdurende progressieve ontwikkeling van de kunst, postmodernisme) herontdekte dat rare, verguisde late werk van Picabia (zie foto onder). Waarschijnlijk was Picabia ook uitgekeken op al het geexperimenteer en al de 'ismen' waar hij doorheen raasde (we zitten al in de jaren dertig van economische neergang). Aardig is om zelf af en toe een 'Picabia' te ontdekken. Het rare is dat je meteen aan Picabia denkt bij het zien van een (anonieme) schilderij als dit. Velen zullen een werk als dit 'kitsch' noemen of althans iets met een knipoog. Beter is om eens goed te kijken en hier en daar verrassende details op te merken en de grote liefde en aandacht waarmee het onderwerp geschilderd is. De kwaliteit schuilt misschien wel in het gegeven dat de schilder zich niet druk heeft moeten maken in allelei lastige schilderkunstige kwesties. Haar ogen lijken wel opgemaakt als met make-up en het hondje lijkt te zeggen: ik bof maar met zo'n baasje.