Marcel D.

 'Who told you that?' het is niet de bedoeling om die vraag letterlijk te antwoorden zoals je ook niet 'How are you today?' uitgebreid gaat antwoorden. De 'Who told you that?' opmerking -want hier is eerder sprake van een opmerking dan van een vraag ('Hoe kom je daar nou bij?' vertaalt de opmerking slechts half) wil eerder iemand bewust maken van een nagepraat meninkje in plaats van een overdachte opvatting. Niet alle meningen zijn evenveel waard.
Het aardige van anonieme kunst is dat de kijker wordt uitgenodigd om zelf te kijken zonder dat iemand er al een mening over heeft. Tenminste; als het gaat om een maker/kunstenaar van een schilderij. Helemaal zonder vooroordeel of mening van een ander gaat het helaas niet maar er is wel sprake van een stap in de richting van zelfstandig kijken. Men zegt weleens dat naieve/outsider/anonieme etc etc kunst daarom juist gewaardeerd wordt door insiders... ik geloof dat niet alhoewel er wel opvallend veel positieve reacties uit de kennershoek komen. Onzekere leken die angst hebben voor cultuurbarbaar te worden uitgemaakt hebben juist behoefte aan academische/erkende kunst waar al meningen en ideeen over bestaan. Marcel Duchamp is een aanhanger van de tweede weg maar ik denk niet zozeer omdat hij daar een voorstander van is maar hij gaf uitleg aan het mechanisme van kunstbeoordeling. Zelf is hij juist een schoolvoorbeeld van iemand die zelf zijn ideeen vormde.