Museumzondag Blog

Driehoek Van Elk, vierkant Dibbets

28 jan 2010, door Mark Peeters

Waarom is de die driehoek grappig en dat vierkant doodsaai?

Het komt opvallend vaak voor dat kunstenaars die men tot dezelfde stroming rekent, in een adem genoemd worden of samen exposeerden, weinig of niets met elkaar te maken hebben als het zuiver en alleen om hun werk gaat. Neem bijvoorbeeld Ger van Elk en Jan Dibbets. In hun tijd (de jaren zeventig) werd hun kunst 'conceptueel' genoemd.
Jan Dibbets is bekend geraakt door zijn 'correctie op een vierkant' en Ger Van Elk door (laten we maar even voor het gemak en duidelijkheid nemen) een driehoekig stuk extra geboend parket van een wat doffe museumvloer. Waarom is de die driehoek grappig en dat vierkant doodsaai? Voor mij staat dat namelijk als een paal boven water maar zie dat maar eens hard te krijgen. Dibbets denkt zuiver formalistisch. Hij denkt na over het probleem 'plat vlak vs ruimte', perspectief etc etc en dan komt hij op het idee om een geometrische vorm op de grond uit te dokteren in lijnen die vanuit het standpunt van het fototoestel weer een vierkant vormt. (even kort door de bocht) Geef mij dan de Zwiter Marcus Raetz maar; hij hangt in een ruimte takjes en blaadjes aan een draadje en als je op een bepaald punt gaat staan, dan zie je dat al die takjes en blaadjes samen een gezicht vormen. Kijk, dat is dan wel weer aardig. Ach, weet u, misschien komt het dat bij Van Elk en Raetz er van allerei zaken bijkomen om je gedachten over te laten gaan en is zo'n vierkant van Dibbets zo eendimensionaal, zo'n lesje van een tekenleraar. Misschien is dat het vervelende eraan: het is zo didactisch. Toch zijn er zijn weinig kunstenaars die zo'n grote invloed hebben gehad in de kunstwereld als hij. Misschien willen de mensen graag een helder verhaal horen en dan zijn ze bij Dibbets aan het juiste adres.