Museumzondag Blog
Monochromie
12 mei 2009, door Mark Peeters
Een aquarel met tropische vissen en super realisme....
Zowel dit onderwatertafereel geschilderd in 1969 als dit anonieme ongedateerde monochrome werk zijn gelijktijdig verworven in dezelfde kringloopwinkel. 'Monochroom' schrijf ik want met 'eenkleurig' ga ik niet goed genoeg terug in de tijd. Ik plaats deze werken ook naast elkaar omdat ze me sterk aan mijn jeugd doen denken. Vanaf mijn kleutertijd rond 1960 hing ons huis vol met eenkleurige kunst gemaakt van onartistieke materialen. Als kleuter stond ik daar vierkant achter; deze kunst was modern revolutionair en stond symbool voor de betere wereld die in de lucht hing. Ook al leken de monochrome kunstwerken sterk op elkaar en zouden ze van een en dezelfde maker kunnen zijn, ik kende alle bijbehorende namen uit mijn hoofd; soms prachtig klinkend als Yveral, Soto, Bisschoffhausen, Aubertin, Mack, Kusama...
Maar een kleuter wil ook graag tekenen en kleuren; ik tekende eindeloos veel ridders in ritmische patronen (vellen vol) hoe meer hoe beter; daarmee sloot ik me bij de moderne beweging aan als het ware. Geheel ander soortige tekeningen maakte ik bij de buren op nummer 14. De buurman was een tekenleraar van het oude, vooroorlogse slag. Ik herinner me zeer fijngeschilderde verweerde vissersboten op het droge. Hij was een pietje-precies en schilderde in zijn vrije tijd altijd in een witte jas en leek daardoor op een arts. Zijn vrouw was een meesteres in de naaldkunst. Hun zoon zat bij de mareschaussee en tekende Jeeps en hun dochter danste eerste prijs bekers. De vrouw des huises naaide van restjes stof grote kleurrijke wandtapijten. Zij hield van warme kleuren en zachte overgangen van roze naar paars. Zij bakte heerlijke biefstukken in roomboter en deed wat suiker in het kookwater van de groente. Soms at ik daar. Daar tekende ik ook: geen ridders in ritmische patronen maar kleurrijke tropische fantasie vissen met bubbeltjes uit hun mond tussen slierten waterplant. De buren hadden eerder kleurentelevisie dan wij. Zelfs zwart-witseries als 'Am Fuss der blauen Bergen' en Ivanhoe (met Roger Moore als Ivanhoe) kregen een beetje kleur.
Am Fuß der blauen Berge war eine von dem US-amerikanischen Fernsehsender
NBC zwischen 1959 und 1963 produzierte Serie. Hauptrollen spielten John Smith als Slim Sherman, Robert Fuller als Jess Harper, Hoagy Carmichael als Jonesy und Robert Crawford, Jr. als Andy Sherman. Später kamen Spring Byington und Dennis Holmes als Miss Daisy Cooper und Mike Williams hinzu.
Die Handlung drehte sich um zwei Brüder und einen Gelegenheitsarbeiter, die gemeinsam die Sherman-Ranch in der Nähe von Laramie/Wyoming, einen Postkutschenstopp für die Great Central Overland Mail, betrieben.
In Deutschland wurde die Serie zwischen Dezember 1959 und Februar 1965 von der ARD ausgestrahlt. Zwischen März 1969 und Februar 1970 wurden weitere Folgen, diesmal in Farbe, gesendet.
Die Jugendzeitschrift BRAVO brachte von Robert Fuller einen Starschnitt heraus. Er wurde auch zu einem der beliebtesten Fernsehstars gewählt.
Die Handlung drehte sich um zwei Brüder und einen Gelegenheitsarbeiter, die gemeinsam die Sherman-Ranch in der Nähe von Laramie/Wyoming, einen Postkutschenstopp für die Great Central Overland Mail, betrieben.
In Deutschland wurde die Serie zwischen Dezember 1959 und Februar 1965 von der ARD ausgestrahlt. Zwischen März 1969 und Februar 1970 wurden weitere Folgen, diesmal in Farbe, gesendet.
Die Jugendzeitschrift BRAVO brachte von Robert Fuller einen Starschnitt heraus. Er wurde auch zu einem der beliebtesten Fernsehstars gewählt.
Delen:
