Donald Duck vs Pipi Langkous

I kinda liked a girl I knew
She was mine and we were sweethearts
That was then but then it's true

I'm in love with a fairytale, even though it hurts
'Cause I don't care if I loose my mind
I'm already cursed
Every day we start a fighting
Every night we fell in love
No one else could make me sadder
But no one else could lift me high above
I don't know, what I was doing
When suddenly, we fell apart
Now a days, I cannot find her
But when I do, we'll get a brand new start

(Alexander Rybak's winnend liedje op het Europees songfestival in Moskou 2009)

Zou Alexander Rybak doelbewust hebben willen afrekenen met zijn Pipi Langkous-complex? Maar eerst: wat is een Pippi Langkous-complex? Gaat het om eigengereide jongens en meisjes die weigeren om op te groeien, maar wier onaangepaste gedrag een vervelende vorm van maniërisme en schijnnaieviteit is geworden? Natuurlijk kan zulk gedrag alleen onstaan in een sociaal democratische dictatuur waarin de jeugdige idylle wordt gekoesterd maar waar de maatschappelijke werkelijkheid van regels en controle daar zo schril mee in contrast staat dat de jeugd wel met zichzelf in de knoop MOET komen.

Verliefd op een sprookje... in Pipi Langkousland. Haaks op de wereld van Langkous staat natuurlijk Duckstad met Donald als belangrijke bewoner. Die malle Donald met zijn te krappe matrozenpakje. Ondanks de aangeklede dierenfiguren is Duckstad 1001 keer realistischer dan Langkousland. De jeugd leert van Donald Duck pas echt hoe de wereld in elkaar steekt met figuren als Dagobert en Guus Geluk. De tekenaar van deze Donald is waarschijnlijk een Belg.

Als we het hebben over gemanierde naieviteit dan kunnen we in dit verband Katrien Duck vergelijken met Pipi. Meisjes zoals vroeger zoals Alexander bezingt, bestaan niet meer maar met wie hebben wij liever van doen: met een Oma Duck of met een ouder geworden Pipi? Goddank is die nooit getekend maar ze bestaan helaas wel.