Museumzondag Blog

Bijzitters

29 mei 2009, door Paula Koopman

Bij bijvoorbeeld fietsenmakers maar ook als beroep...

'Wil jij werken als bijrijder en doorgroeien naar de functie van afleveraar? Je beschikt over technisch inzicht, ... '
Het beroep van bijrijder bestaat nog steeds. Vroeger dacht ik dat een bijrijder een spookberoep was; jongens/mannen die graag en vrijwillig meerijden op een vrachtwagen; als vriend en hulp.
Er is nog een functie waarvan ik denk dat die nog meer richting onbetaald werk gaat en dat is, ik weet er geen ander woord voor, bijzitter.
De eerste bijzitter waarmee ik in aanraking kwam heette Herman M. Hij zat in mijn klas op de lagere school, droeg elk seizoen dezelfde korte lederhose en hoge kousen en zijn vader dreef een cafe in de Arnhemse Spijkerbuurt; in trek bij acteurs, zowel beroeps als in opleiding. Hij zweerde bij het merk Oranjeboom, al dronk hij nog lang geen bier. Herman (ik denk aan hem vanwege eerdere blog over twee Hermannen) was altijd behulpzaam op praktisch vlak. Hij hield van gezelschap en gezelligheid. Als hij maar even de kans kreeg zat hij op een stoel bij de concierge. Soms kreeg hij een klusje: dan zat hij boeken te kaften. Dat deed hij zeer zorgvuldig maar er zat totaal geen tempo in.
Sinds Herman heb ik een oog voor, laat ik maar zeggen 'bijzitters'. Er is een plek waar ze vaak uithangen: bij fietsenmakers. Een goede bijzitter doet eigenlijk niets. Soms zit hij even alleen in de werkplaats en zegt tegen klanten: 'Hij komt zo terug.'